Το δικό μας vbac

Πριν 5 χρόνια γέννησα με καισαρική τομή τον γιό μου αμέσως μετά άρχισα να ενδιαφέρομαι για το vbac (Vaginal birth after cesarean – Κολπική γέννα μετά από καισαρική), στο facebook ανακάλυψα ένα γκρούπ που με βοήθησε πολύ να διαβάσω και να μάθω πως μετά από καισαρική τομή μπορείς να γεννήσεις φυσιολογικά χωρίς κανένα κίνδυνο.

Όταν λοιπόν μάθαμε πως περιμένουμε άλλο ένα παιδάκι γύρισα στον άνδρα μου και του είπα: αυτή την φορά θα γεννήσουμε φυσιολογικά πρέπει να γίνει έτσι για να φύγει όλη η ενέργεια που έχω συσσωρεύσει από την γέννα του Ηλία μας.

Πέντε χρόνια ένοιωθα κάτι μέσα μου να με πνίγει, έκλαιγα πολύ εύκολα και θύμωνα πολύ εύκολα, δεν είχα ολοκληρώσει μία διαδικασία και ο ψυχισμός μου αντιδρούσε, έτσι το ερμηνεύω εγώ! Η καισαρική τομή δεν ήταν προγραμματισμένη, έφτασα διαστολή 10 με πόνους και πολλές προσπάθειες, το σώμα μου από τους πόνους δεν άντεχε άλλο και ο Ηλίας μου είχε θέση με οπίσθια ινιακή προβολή έτσι πήγα για καισαρική με ολική νάρκωση. Μετά από 5 χρόνια ξέρω πως θα μπορούσα να έχω γεννήσει τον Ηλία φυσιολογικά και δεν ήταν δικό μου λάθος – αδυναμία αλλά λάθος και αδυναμία του δημόσιου συστήματος υγείας της χώρας μας που μας θέλει να γεννάμε σε υπόγεια μέσα σε άχρωμα δωματιάκια καθηλωμένες σε ένα άχαρο κρεβάτι.

Η τωρινή μου εμπειρία ήταν ακριβώς το αντίθετο, επέλαξα να γεννήσω σε ιδιωτικό γιατί το δημόσιο μαιευτήριο δεν αναλαμβάνει να γεννήσεις φυσιολογικά μετά από καισαρική τομή και έτσι γνώρισα τον γιατρό μας και την μαία μας, 2 άνθρωποι γεμάτοι ευγένια, επαγγελματισμό και πίστη σε αυτό που έχουν επιλέξει για επάγγελμα.

Σπάσανε τα νερά και χωρίς πανικό πήγαμε εξετάσαμε τους χτύπους του μωρού και ξαναφύγαμε για το σπίτι, όλη η διαδικασία μέχρι την στιγμή που κάναμε εισαγωγή στην κλινική ήταν τόσο γλυκιά στην θαλπωρή του σπιτιού μου παρέα με τον γιό μου και τον άντρα μου. Με την οδηγία του γιατρού μου “πήγαινε σπίτι και κάνε και καμμιά δουλειά”, 12 Ιανουαρίου με το σπίτι ακόμα στολισμένο, τι καλύτερο σκέφτηκα θα ξεστολίσω και όντως ξεστόλισα το δέντρο, πακετάραμε τα χριστουγεννιάτικα, άντε και του χρόνου. Έβαλα και μία σκούπα, αρχίσαν οι πόνοι να γίνονται πιό συστηματικοί ανά 6-7 λεπτά άντε να ετοιμαζόμαστε για την κλινική ε? Φίλησα τον γιό μου μπήκαμε στο αυτοκίνητο με το χρονόμετρο στο χέρι φυσικά και μετράγαμε πονάκια. Μόλις έφτασα με παρέλαβε η μαία μου, όμορφα, ήσυχα χωρίς βιασύνη ετοιμάστηκα και πήγαμε σε ένα δωμάτιο όπου και  πέρασα όλη την νύχτα μαζί με τον άντρα μου, την μαία μας και τον γιατρό μας όπου και εκεί γέννησα την Παρυσάτιδα το πρωί στις 13 Ιανουαρίου στις 37 εβδομάδες. Ήταν μία εμπειρία ζωής, ήταν η γέννα που ήθελα ήταν το δικό μας vbac! Και λέω το δικό μας vbac γιατί δεν ήμουνα μόνη σε αυτό το ταξίδι, οι καλύτεροι συνεπιβάτες ήταν δίπλα μου, ό άντρας μου, η μαμά μου και ο μπαμπάς μου και φυσικά η Παρυσάτιδα που ακούσαμε η μία την άλλη, συντονιστήκαμε την ώρα που έπρεπε…

callformom.com

Όλες οι γυναίκες αξίζουμε μία γέννα με σεβασμό και τρυφερότητα στο σώμα μας και στο μωρό που θα φέρουμε στον κόσμο. Ας την διεκδικήσουμε, ενημερωμένες με τους σωστούς επαγγελματίες δίπλα μας.

 

Το γκρούπ στο facebook που αναφέρω παραπάνω είναι αυτό VBAC- φυσιολογικός τοκετός μετά από καισαρική  για όποια ενδιαφέρεται.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s