Σία Γιατρά

Photo-0124

Callformom: Μία τέλεια μαμά πως είναι?

Sia: Ήθελα πάντα να είμαι μια πραγματικά καλή μαμά. Το τέλειο είναι μεγάλη κουβέντα και δεν είχα τόσο μεγάλες απαιτήσεις από τον εαυτό μου. Ήθελα και θέλω να είμαι καλή μαμά και αυτό να το εισπράττω από τα παιδιά μου μέσα στην καθημερινότητα και όχι να κάνω την αυτοκριτική μου και να λέω στον εαυτό μου, ότι είμαι καλή και κάνω ό, τι καλύτερο μπορώ για τα παιδιά μου και να είμαι ευχαριστημένη με αυτό. Δεν είναι υποχρέωση η μητρότητα. Είναι έργο ζωής, το σημαντικότερο που θα κάνει ποτέ μια γυναίκα και αυτό επειδή θα εισπράξει αγάπη ως ανταμοιβή και θα δει το παιδί της ευτυχισμένο και χαρούμενο, θα δει έναν άνθρωπο έτοιμο να ρουφήξει τη ζωή! Αυτό που προσπαθώ πάντα να κάνω, είναι να τα καταλαβαίνω και να είμαι κοντά τους σε ό, τι με χρειαστούν. Τα τελευταία δύο χρόνια έχω ανοίξει εκείνο το δωμάτιο της ψυχής μου, που έχω πάντα την έφηβη Σία και θυμάμαι πως ήμουν εκείνα τα χρόνια. Μου είναι εύκολο έτσι να καταλάβω τις ανησυχίες των παιδιών μου, τώρα που είναι έφηβες. Τον εκνευρισμό που διακρίνω- χωρίς αιτία- κάποιες φορές, την εσωστρέφειά τους και τις παραξενιές τους. Πρέπει πάντα να σκεφτόμαστε τι αισθάνονται, τι σκέφτονται, τι θέλουν και τι φοβούνται. Αυτή είναι η συμβουλή που δίνω στον εαυτό μου και σε όλες τις μαμάδες, για να έχουν ευτυχισμένα και χαρούμενα παιδιά. Αυτό δεν θέλει για τα παιδιά της μια τέλεια, όσο το δυνατόν, μαμά;!

Callformom: Προσωπικός χρόνος υπάρχει?

Sia: Ο προσωπικός χρόνος είναι μεγάλο κεφάλαιο. Υπήρχαν χρόνια που δεν είχα καθόλου χρόνο για τον εαυτό μου και το πλήρωσα ακριβά με διάφορα ψυχοσωματικά προβλήματα. Πήρα όμως το μάθημα μου και αποφάσισα να μου δώσω τη σημασία που μου αξίζει. Τώρα πια αφιερώνω περισσότερο χρόνο σε ό, τι είναι σημαντικό για μένα και η ικανοποίηση που αισθάνομαι με κάνει να μπορώ να διαχειριστώ τα τρέχοντα της οικογένειας πολύ καλύτερα. Δεν είναι η ιδανική κατάσταση, γιατί θα ήθελα ακόμα περισσότερο χρόνο από αυτόν που μου χαρίζω, αλλά πάντα θα έρχομαι σε δεύτερη μοίρα, αφού την πρωτιά έχουν οι κόρες μου. Μερικά πράγματα δεν αλλάζουν, έτσι είναι!!

Callformom: Πόσες φορές το χρόνο φοράς ψηλοτάκουνα?

Sia: Τα ψηλοτάκουνα τα έβγαλα από την καθημερινότητά μου στην εγκυμοσύνη, οπότε μετά τα έβαλα σε τελευταία μοίρα. Φοράω σπάνια πια ψηλοτάκουνα. Δεν με βολεύουν ιδιαίτερα και δεν ταιριάζουν με το ντύσιμο μου τις πιο πολλές φορές. Τα επιλέγω όταν το ντύσιμό μου είναι πιο ιδιαίτερο, όχι καθημερινό, και όταν θα μετακινηθώ με το αυτοκίνητο και δεν θα περπατήσω πολύ.

Callformom: Ποιό είναι το αγαπημένο σου ρούχο?

Sia: Το αγαπημένο μου ρούχο είναι ένα πουλόβερ, που μου αγόρασε ο άντρας μου πριν μερικά χρόνια και είναι λίγο hippy θα έλεγα. Νιώθω άνετα και όμορφα με αυτό.

Callformom: Γράψε μας μία αγαπημένη συνταγή

Sia: Πιτάκια με κοτόπουλο και τυρί.

Υλικά για τη γέμιση:

Koτόπουλο μαγειρεμένο κοκκινιστό, κομμένο σε κομματάκια 350γρ.

Τυρί γκούντα τριμμένο 300γρ.

1 αβγό χτυπημένο ελαφρά και

3 κουταλιές της

σούπας γάλα.

Λίγο αλάτι και πιπέρι.

Υλικά για τη ζύμη: 400 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις

1 φλιτζάνι νερό σε θερμοκρασία δωματίου

μισό φλιτζάνι λάδι

μια κουταλιά της σούπας ξύδι

και λίγο αλάτι.

Αλεύρι για το άνοιγμα των φύλλων.

Εκτέλεση: Φτιάχνουμε τη ζύμη, ρίχνοντας το νερό, το ξύδι, το αλάτι και στο τέλος το αλεύρι. Θέλουμε μια μαλακή και εύπλαστη ζύμη. Αφήνουμε στην άκρη τη ζύμη, σκεπασμένη για τα ξεκουραστεί για είκοσι λεπτά. Έχουμε κόψει το κοτόπουλο σε κομματάκια και το ανακατεύουμε με το τυρί το τριμμένο. Σε ένα μεγάλο μπολ σπάμε το αβγό, το χτυπάμε λίγο με το γάλα και ρίχνουμε λίγο αλατοπίπερο. Έπειτα ρίχνουμε το μείγμα με το κοτόπουλο και το τυρί στο μπολ και ανακατεύουμε για να δέσουν όλα τα υλικά. Ανοίγουμε σε φυλλαράκια τη ζύμη μας και γεμίζουμε. Εμένα μου βγήκαν οχτώ στριφτές πιτούλες. Εσείς μπορείτε να ανοίξετε και πιο μικρά φύλλα, ώστε να σας γίνουν όπως τα τυροπιτάκια σε μέγεθος.

Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για μισή ώρα, σε προθερμασμένο φούρνο.

Καλή επιτυχία!!

Λίγα λόγια για μένα λοιπόν…Αγαπώ το διάβασμα πολύ, με κάνει να αισθάνομαι όμορφα, ασφαλής και ελεύθερη. Επειδή ήμουν ιδιαίτερα εσωστρεφής σαν παιδί, έγραφα για τα συναισθήματα μου.  Από ένα σημείο και ύστερα, οι σκέψεις συχνά γεννιόνταν με μορφή στίχων και άρχισα να γράφω ποιήματα. Είναι πολύ σημαντική η ποίηση στη ζωή μου και όταν δεν είμαι καλά, είναι το μόνο που με ηρεμεί. Αγαπώ πολύ τον Τάσο Λειβαδίτη, τον Οδυσσέα Ελύτη, το Γιάννη Ρίτσο, τον Κώστα Καρυωτάκη. Λατρεύω τη λογοτεχνία γενικότερα και το καλύτερο δώρο για μένα είναι ένα βιβλίο. Στον καιρό τις κρίσης προτιμώ τα λιγοστά χρήματα που διαθέτω για τον εαυτό μου, να τα διαθέτω επίσης σε βιβλία. Ζωγραφίζω από το Λύκειο, όπου άρχισα με μολύβι και αργότερα συνέχισα με χρώμα και συγκεκριμένα λάδι. Τον τελευταίο καιρό, ζωγραφίζω μα λαδοπαστέλ. Η ζωγραφική είναι ακόμα μία μεγάλη μου αγάπη και μου δίνει φοβερή αίσθηση ελευθερίας. Αγαπώ την ησυχία, μου αρέσει μια βόλτα στην εξοχή και θα ήθελα κάποτε να ζήσω σ’ ένα μέρος με πολλά δέντρα και σχετικά μακριά από τη μεγάλη πόλη. Μ’ αρέσει να κουβεντιάζω με τις κόρες μου και να κάνουμε παρέα μαζί. Μου βγάζουν την αστεία πλευρά του εαυτού μου και με χαλαρώνει πολύ αυτό. Με κάνει να αισθάνομαι όμορφα.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s