6 Δεκεμβρίου

6 Δεκεμβρίου του Αγίου Νικολάου μεγάλη η χάρη του όπως λένε και πράγματι πιστεύω πως είναι από τους αγίους που συμπαραστέκεται δίπλα σε κάθε μάνα σε κάθε ερωμένη, αδελφή που κάποιον περιμένει να δέσει στο λιμάνι.

6 Δεκεμβρίου 2008 από εκείνη την ημέρα δεν μπορώ να γιορτάσω του Αγίου Νικολάου.

Θυμάμαι με τον Νίκο  δεν είμασταν Αθήνα είχαμε πάει στους γονείς του να μαζέψουμε ελιές, το βράδυ μαζευτήκαμε όλοι να φάμε και να πιούμε ένα τσιπουράκι να πούμε τα χρόνια πολλά, ανοίξαμε και την τηλεόραση να δούμε τι γίνεται στον κόσμο…

Μάθαμε για αυτό το έγκλημα,  η αδικιά πήγε να με πνίξει.

Σήμερα άλλη μία δολοφονία του Μένη Κουμανταρέα προστέθηκε και γινόμαστε μάρτυρες άλλης μία του Νίκου Ρωμανού αδελφικό φίλο του Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο. Σήμερα δεν μπορώ να μην ταυτιστώ με τον πόνο αυτών των μανάδων. Διαβάζοντας τα πόρταλ και βλέποντας τις προγραμματισμένες πορείες για σήμερα έχω την εντύπωση πως μία μπόμπα πάει να εκραγεί. Στην πορεία δεν θα πάω όχι γιατί έχω κανονίσει κάτι άλλο, αλλά γιατί δεν με εκφράζουν αυτές οι πορείες που κρύβουν τόσο οργή, εκδίκηση και βία.

«Η βία απλά πληγώνει όσους ήδη είναι πληγωμένοι… Αντί να αποκαλύπτει τη βαρβαρότητα του καταπιεστή, τη δικαιολογεί» όπως έχει πεί και η Τζόαν Μπάεζ!

Είρηνη εύχομαι με το παρελθόν, δύναμη στο παρόν και χαρά για το μέλλον. Η ειρήνη με το παρελθόν δημιουργεί γέφυρες δύναμης στο παρόν για να ανταπεξέλθουμε σε αυτά που μας συμβαίνουν για να χτίσουμε καθημερινά ένα μέλλον με χαρά.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s